๒๒ นาฬิกา ๒๐ นาที วันที่ ๒๐ มีนาคม ผมกำลังนั่งเล่นเน็ตอยู่เพลินๆ น้าบัฟก็แชทเข้ามา
Rainy Wizard: บอยด์.. เที่ยวมะ เสาร์ทิตย์นี้
Rainy Wizard: เดินป่า ลุยถ้ำ
Rainy Wizard: อช.ลำคลองงู ป๋มจะขับรถไปเอง ถ้าสนยังมีที่ว่างเบียดไปได้อีกสองที่นะ
Rainy Wizard: หมดหนาวละ ไปจิบเบียร์กันในป่านะ
น้าบัฟใส่มาเป็นชุด แต่ผมจับใจความได้แค่ 4 คำ ด้วยความไร้เดียงสา ผมจึงตอบกลับไปคำเดียวเลยว่า
devil: ไปๆ!
โดยไม่รู้ซะแล้วว่าชะตากรรมข้างหน้าจะเป็นยังไง
(อย่าเข้าใจผิดนะว่าผมไปเพราะข้อความสุดท้าย)

วันที่ ๒๓ มีนาคม กำลังนั่งแก้โปรแกรม "...บังเอิญว่าฉัน มีเธอ ก็เลยไม่เคยต้องการไขว่คว้าอะไร..." (น้าบัฟโทรเข้ามาด้วยริงโทนโปเตโต้) บอยด์ ตกลงเราเจอกันที่นั่น เวลาเท่านี้โมงนะ

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ประมาณสามทุ่มหน่อยๆ ผมโทรไปหาน้าบัฟ..
devil: เออ น้าคับ.. เรานัดเจอกันกี่โมงนะ (ลืม)
Rainy Wizard: เที่ยงคืนไง
devil: อ๋อ.. ที่อนุเสาวรีประชาธิปไตย ช่ายมะ
Rainy Wizard: ใช่
devil: น้าจัดของยังเนี่ย
Rainy Wizard: ยัง
devil: อ้าว แล้วทำไรอยู่เนี่ย
Rainy Wizard: กำลังจะนอน แล้วเอ็งก็โทรมาเนี่ย
ผมเลยปล่อยให้น้าได้นอนพักเก็บแรงไว้ลุยบนทางหลวงคืนนี้ (ทราบภายหลังว่า หลังจากวางสายของผมแล้ว ก็มีโทรศัพท์อีกสามสี่สายโทรเข้าไปหาน้าบัฟ อืมม..ผมเข้าในความรู้สึกน้านะ)

ประมาณ ๒๓:๕๙ ผมไปรอน้าบัฟอยู่ที่จุดนัดพบ โดยน้าได้แนะนำผมว่าให้ไปรอในร้าน Mc ได้ แต่มันปิดเที่ยงคืนนะ (ขอบคุณคับน้า)
ผมตัดสินใจรออยู่หน้าร้าน เพราะตอนยืนอยู่ข้างหน้าเห็นเด็ก staff ในร้านทำตาเขียวๆ มองออกมา... เที่ยวคืนห้านาที ผมเริ่มเอะใจ "เอะ ทำไมน้ายังไม่มาอีกหว่า หรือว่าหลงทาง ต้องโทรไปบอกทางซะหน่อย
อ้าว.. โทรไม่ออก คลืนก็เต็ม ทำไมโทรไม่ออกหว่า (บอกชื่อเครือข่ายไปเดี๋ยวเค้าจะเสียหายได้ สมมุติว่า DTAC ละกัน โอมั๊กๆ - -')
เลยยืมมือถือของน้องหยกที่ไปส่ง... ตรู๊ดดดด...
Rainy Wizard: โห มีเปลี่ยนเบอร์โทรมาซะด้วย หนีเที่ยวเหรอฟระ
devil: - -"
devil: ป่าวๆ โทรฉับผมเป็นไรไม่รู้ คลืนเต็มเลย แต่โทรไม่ออก บอกไม่ถูก ไม่รู้จะไปบอกใคร
Rainy Wizard: อยู่พัทยาเหรอ คลืนเต็ม
devil: - -"
Rainy Wizard: เออ โทรเข้าก็ไม่ติด ถึงแล้วใช่มะ เดี๋ยวอีกสองนาทีไปรับ เนี่ยถึงคอกวัวละ
devil: อ้าว ผมอยู่กรุงเทพฯ น้าไปทำอะไรในคอกเหรอ
Rainy Wizard: กริ๊ก... ตื๊ด.. ตื๊ด.. ตื๊ด..

ซักพักน้าบัฟก็มาถึง ขณะผมแบกของเดินไปที่รถของน้า สายตาผมได้เหลือบไปเห็นผู้หญิงหน้าขาวซีดในชุดขาวอยู่ที่เบาะหลัง ผมไม่อยากให้น้าบัฟตกใจ เลยยังไม่ได้บอกอะไรไป ได้ยินเสียงน้าแว่วมาว่า เอาของไว้เบาะหลังเลย ท้ายรถเต็มแล้ว อย่าไปเปิดนะ..
ผมค่อยๆ เปิดประตูหลัง เธอยังคงนั่งอยู่ตรงนั้นไม่หายไปไหน ผมอึ้งอยู่ประมาณ 1.25 วินาที ขนผมลุกเกรียวทั้งตัว ทำอะไรไม่ถูก ผมค่อยๆ ยื่นสัมภาระเข้าไปในตัวรถ เธอค่อยๆ หันมาช้าๆ แล้วรับเป้เอาไปวางไว้ที่เบาะหลังข้างๆ เธอ พร้อมกับหันมาช้าๆ แล้วพูดว่า สวัสดีค่ะ

- -'

ผมเลยรู้ว่าคันเราไปกันสามคน แล้วรถเพื่อนน้าบัฟอีกคันอีกสามคน รวมทั้งทริปแล้ว 6 คน
คันของน้าบัฟก็มี น้าบัฟ ป้าbuibui แล้วก็ผมเอง

เราเริ่มออกเดินทางจากจุดนี้ โดย check point แรกคือปั๊มเจ๊ทแห่งหนึ่งแถวนอกเมือง เพื่อรอพี่ป๋องมาสบทบอีกคัน น้าแกทำเวลาได้ดีมาก เลยไปถึงก่อนเวลานัด 1 ชม. ผมเลยลงไปซัดมาม่าหมุสับซะ 1 ถ้วย...

เพียงไม่กี่อึกใจเท่านั้น พี่ป๋องก็มาถึง ณ จุดนัดพบ สมาชิกที่มาด้วยก็มี พี่ป๋อง พี่ตี๋ และก็อ้อ(ผบ.พี่ป๋อง) ที่แรกผมก็คาดหวังว่าพี่เค้าคงจะหน้าเหมือนพี่ป๋องกพล ทองพลับ พอเจอตัวจริงเลยผิดหวังเล็กน้อย ส่วนพี่ตี๋นี่ผมจำชื่อพี่แกได้เป็นคนแรกเลย เพราะว่าหน้าพี่เค้าตี๋ๆ

ก่อนออกเดินทาง พวกเราเตรียมความพร้อมกันเป็นครั้งสุดท้าย โดยวัดลมในท้องน้าบัฟ มิเตอร์อ่านค่าออกมาได้ 25 เราเลยเติมเพิ่มเข้าไปเป็น 30 เพราะต้องวิ่งทางไกล เช็คความพร้อมกันอีกรอบ คนพร้อม! เสบียงพร้อม! ลุย!!

เราเริ่มออกจากปั๊มเกือบๆ ตีสาม ผมบอกน้าบัฟว่า ถ้าง่วงบอกผมได้นะ จะได้เปลี่ยนกันขับ บอกน้าเสร็จผมก็ชิงหลับทันที.. คันพี่ป๋องใช้แผนพี่ตี๋กับพี่ป๋องสลับกันขับคนละครึ่งทาง ส่วนคันเราป้าbuibui กับผมสลับกันหลับให้น้าบัฟขับ ดูมีน้ำใจมากๆ เลย

...กริ๊งงงงง...

พี่ป๋องโทรเข้ามาหาน้าบัฟ (ผมจำเสียงริงโทนไม่ได้เพราะหลับอยู่)
Rainy Wizard: เออ ว่าไง
Pong: บัฟขับนำไปเลยนะ ตอนนี้ความเร็มเท่าไร่หนะ
Rainy Wizard: 100
Pong: ทำไมรถกู 80 วะ
(เหตุการณ์ข้างบนเป็นเพียงการจำลองการสนทนาผ่านโทรศัพท์มือ ข้อความอาจเพี้ยนไปบ้าง ขึ้นอยู่กับปริมาณแอลกอฮอล์ในร่างกาย)

80 หรือ 100 ผมไม่รู้หรอก รู้แต่ว่าน้าแกแตะเบรกไม่ถึง 5 ครั้ง! เข้าโค้งไม่เคยต้องพึ่งเบรก (โอวว พระเยซูเจ้า) ผมคอยกระตุกเช็คเข็มขัดนิรภัยเป็นระยะๆ... รุ้สึกตัวอีกทีก็เข้ามาถึงเขตอุทยานฯ ละ


เราจอดแวะถ่ายรูปบรรยากาศยามเช้าก่อนจะเข้าไปยังลานกางเต๊นท์ (อืมม์.. ที่นี่ก็ดีอย่างนะ รถเข้าถึงเลย ไม่ต้องเดินให้เมื่อตุ้ม) บรรยากาศตอนเช้าก็ไม่ค่อยหนาวมาก มีหมอกลงบางๆ พอให้แสงอาทิตย์สาดส่องเห็นเป็นหมอกสีทองปกคลุมทั่วพื้นที่

 
on-road และ off-road...

เรามาถึงลานกางเต๊นท์เกือบๆ แปดโมงเช้า 4 ชั่วโมงกว่าบนถนน กับอีก 1 ชั่วโมงกว่าๆ บนทาง off-road เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมนั่งรถเก๋งเข้ามาในทางลูกรัง ชาวบ้านแถวนี้เห็นแล้วคงนึกว่าเราเอารถแบบใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้งมา แต่ขอโทษ น้าแกเอาเจ้ารถสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบกคันนี้ไปลุยมาทุกทิศทั่วไทยแล้วนะ ยกเว้นแค่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้เท่านั้นที่ยังไม่ได้ไป เห็นแกว่าคราวหน้าจะชวนผมไป แต่ผมจะแกล้งป่วย!


อ่านหน้าถัดไป...

<ย้อน | เดินทาง | วันแรก> | วันสอง> | ดูยูป>

เรื่องราวและภาพถ่ายจากชาวคณะท่านอื่นๆ
+Shooting Trip โดยน้าบัฟ.. +CaN't blog/photos โดยพี่ป๋อง.. +Shooting Trip1, และ2 โดยป้าbuibui..